Wij hebben u(w) hard(t) nodig!

De social profit heeft de komende jaren heel wat nieuwe werkkrachten nodig. Tegelijkertijd worden we, zeker in de steden, geconfronteerd met een torenhoge jeugdwerkloosheid. Onder het motto “Wij hebben u(w) hard(t) nodig!” nodigen we leerlingen uit het secundair onderwijs, leerkrachten én ouders regelmatig uit voor een bezoek aan een organisatie uit de sociale sector.

Ze krijgen de kans op een informele manier kennis te maken met de waaier aan diensten en activiteiten binnen de social-profit sector én met de mensen die er werken. Wie weet, slaat de vonk over en kiest een leerling voor een social-profitopleiding of -beroep!
Wil je graag zelf een inleefdag aanvragen voor een groep leerlingen, ouders of andere geïnteresseerden:

 

VRAGEN OF OPMERKINGEN

Contacteer Tine of Veerle van het team Onderwijs-Arbeidsmarkt 
of mail naar info(at)werkmetmensen.be.

 



Lees hieronder enkele ervaringen

Een coördinerend directeur over het concept van de inleefdag:

“Het concept van de inleefdag in het UZ Brussel was erg sterk. De getuigenissen van werknemers van het UZ Brussel geven je een inkijk in de inhoud van hun beroep. Daarnaast sta je ook even met beide voeten in de context, de effectieve werkplek waarin deze mensen actief zijn. Dat maakt het geheel erg tastbaar. Wat me getroffen heeft, is het enthousiasme waarmee deze medewerkers over hun beroep vertelden: hét bewijs dat de social profit een sector is die mensen kansen biedt en hen gemotiveerd weet te houden. Studiekeuzebegeleiders kunnen jongeren dankzij zo’n inleefdag beter informeren over de manier van werken in deze setting en het traditionele beeld dat bestaat, nuanceren of bijsturen.”

Mohamed Miyouf, leerling in het 5e jaar Humane Wetenschappen van het Hoofdstedelijk Atheneum Karel Buls in Laken, over zijn kennismaking met Link=Brussel:

“Met de vijfdejaars van mijn school bezochten we Link=Brussel. We luisterden naar het persoonlijke verhaal van twee medewerkers. De ene was een Tsjetsjeense vrouw die door de oorlog haar land onvlucht is. De andere was een Marokkaanse dame, die van jongsaf in België woont, maar het ook niet altijd makkelijk had. Het trof me dat niet iedereen de kansen heeft die voor ons normaal lijken, zoals bijvoorbeeld naar school gaan.”

“We werden door onze school goed voorbereid op het bezoek. Er werd ons verteld dat we een organisatie uit de sociale sector zouden bezoeken, omdat dat een sector is waar veel werkgelegenheid is. Zelf weet ik al heel lang wat ik wil worden: inspecteur bij de politie. Ik wil mensen helpen en denk dat ik dat in zo’n job kan waarmaken. Liefst van al zou ik criminologie studeren. Werken in een organisatie als Link=Brussel zou ik pas zien zitten als het echt niets wordt met mijn politiedroom.”

Moeders op de inleefdag in het UZ Brussel voor ouders:

Fatima Lamarti, moeder van een 17–jarige dochter:

“Mijn dochter zit in het 5e jaar Humane Wetenschappen. Ze weet nu al dat ze Office Management wil volgen. Ik hoorde zonet een medewerkster van UZ Brussel vertellen over haar job als medisch secretaresse. Het lijkt me een boeiende job en blijkbaar is er veel vraag naar. Dat ga ik mijn dochter vanavond vertellen!”

Souad Lanjri, moeder van een 15–jarige zoon:

“Het verhaal van laborant Ahmed treft me. Het is alsof ik mijn jongste zoon bezig hoor. Ook hij is in de ban van chemie. Ahmed vertelde dat hij in het middelbaar koos voor de richting Biotechnische Wetenschappen om daarna verder te studeren voor laborant. De richting Biotechnische Wetenschappen kende ik helemaal niet, maar ze lijkt me een goede optie voor mijn zoon.”

Sabah, moeder van een 15–jarige dochter:

“Ik bezocht vandaag voor het eerst een Belgisch rusthuis. Ik was verbaasd over hoe mooi en net het er was, echt helemaal anders dan de rusthuizen in Marokko. Als mijn dochter vroeger gezegd zou hebben dat ze in een rusthuis zou willen werken, had ik het haar sterk afgeraden. Maar na wat ik hier gezien heb, zou ik haar eerder aanmoedigen.”